Гран-пры апошняга, 14-га, фестывалю сямейнай творчасці «Сузор’е талентаў», што праходзіў не так даўно ў Глуску атрымала сям’я Мікуліч з аграгарадка Заеліца Глускага раёна. З’ездзілі да іх у госці, каб і павіншаваць, і разабрацца, што ж стаіць за іх яркай перамогай.
Знаёмцеся: сямейны лідар – Алена Мікуліч, яе брат Мікалай, пляменніцы Кацярына Мікуліч і Даша Анікеева, сёстры Вера Дземідзенка, і Ірына Стрэж. Ні ў аднаго з іх няма музычнай адукацыі. Але ёсць вялікі прыродны талент. Дадайце сюды ўпартасць і працу, вось і атрымаўся такі выдатны вынік.
– Старанна рыхтаваліся да конкурсу дзесьці каля двух тыдняў, – расказвае Алена Мікуліч. – Насамрэч, было не вельмі складана, бо і песні, і абрады – гэта ўсё мне вельмі блізкае, я 15 гадоў працавала ў сельскім Доме культуры ў нашым аграгарадку, ды і з дзяцінства ўсё засталося ў памяці. Аставалася толькі арганізаваць і падрыхтаваць сваіх родных.
У гэтым годзе сямейны калектыў ўдзельнічаў ва ўсіх намінацыях фестывалю. У конкурсе-выставе работ майстроў дэкаратыўна-прыкладнога і выяўленчага мастацтва «Рукатворны цуд» Мікулічы паказвалі традыцыю пчалярства, якую сям’я вядзе аж ад прадзеда.
Прывезлі вулей (без пчол), соты з мёдам, свежы воск, дымар і іншыя прылады. Планавалася паказаць увесь працэс «здабывання» мёду. Але раптам здарылася нечаканасць – наляцелі глускія пчолы, пачалі выносіць мёд ды й маглі людзей ужаліць. Таму, пасля таго, як журы ацаніла канкурсантаў, прыйшлося хуценька прыбіраць вулей.
Пчалярствам займаецца Мікалай. Пераняў майстэрства ад бацькі, а той ад свайго… Кажуць (у жарт, канешне), што кожную сваю пчалу ведае ў твар і можа пазнаць яе.
– Мае пчолы ў кабаціках, а чужыя ў камізэльках, – жартуе Мікалай.
У музычным конкурсе «Крыніцы творчасці», Мікулічы акапэльна спявалі народную беларускую баладу «Ой, чыё та поле».
– Я вырасла на гэтай песні, – кажа Алена. – Яе і шмат іншых песень мне перадала мая цёця Вольга Сідараўна Селіванава. Дарэчы, у нашай сям’і заўсёды ўсе вельмі добра пелі. Сама назва конкурсу гаворыць аб тым, што ўдзельнікі павінны паказаць тое, што перадавалася ў сям’і ад продкаў, з пакалення ў пакаленне. Вось мы і спелі.
Дарэчы, у тык-ток акаунце myastechka_glusk ролік з гэтай песняй набраў амаль 50 тысяч праглядаў, амаль 1700 лайкаў і захопленыя каментары гледачоў.
А на конкурс прэзентацыі караваяў і рушнікоў «З пакалення ў пакаленне», караваі для Мікулічаў пякліся аж у Слуцку. Па старажытнаму сямейнаму рэцэпту іх пякла ў печы родная цётка канкурсантаў.
Сваімі уражаннямі ад удзелу ў фестывалі падзяліўся Мікалай Мікуліч.
– Я ўпершыню ўдзельнічаў, крыху хваляваўся, – кажа мужчына. – Але калі нас аб’явілі пераможцамі і мы ішлі на сцэну, хваляванні забыліся, а затое эмоцыі былі такія, што і слоў не падбярэш. Аж да слёз. Вось так і сябе паказалі, і на іншых паглядзелі.
Сям’я Мікуліч удзельнічала ў фестывалі ў 2022 годзе і тады таксама атрымала вышэйшую ўзнагароду.
– У 2022 годзе, калі мы выходзілі на сцэну, на сукенку пляменніцы Дашы села вялікая страказа, – расказвае Алена. – У той год мы атрымалі гран-пры. Сяголета, калі сыходзілі пасля выступлення са сцэны, Дашы на сукенку таксама села вялікая страказа. І яна сказала Мікалаю: “Дзядька, мы будзем і ў гэты раз пераможцамі!”. Так і атрымалася.
